Πέμπτη 5 Ιουνίου 2014

Συ που διδάσκεις άλλον, τον εαυτό σου δεν διδάσκεις;

Ας αφυπνισθούμε κάποτε, ας μετατρέψουμε τους εαυτούς μας, ας τους συγκροτήσουμε, ας αγαπήσουμε το Θεό όπως πρέπει, για να αξιωθούμε τα αγαθά που υποσχέθηκε σε εκείνους που τον αγαπούν, με τη χάρη και φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

"Οικοδομείτε ο ένας τον άλλον" (Α Θεσ. ε 11). Ούτε βεβαίως θέλει ο Θεός να βοηθεί ο χριστιανός μόνον τον εαυτό του, αλλά να οικοδομεί και άλλους όχι μόνο με τη διδασκαλία, αλλά και με τη συμπεριφορά του, διότι τίποτε δεν φέρει τόσον προς το δρόμο της αληθείας, όσον η συνέπεια της συμπεριφοράς, ούτε βεβαίως προσέχουν τόσον εις τα λόγια μας, όσον εις τα έργα μας...

Και ο Χριστός εμακάρισε αυτούς λέγων "είναι μακάριος εκείνος που θα εκτελέσει τας εντολάς και θα διδάξει" (Ματθ. ε 19). Πρόσεξε ότι πρώτα έθεσε την πράξιν και μετά την διδασκαλίαν. Διότι όταν προηγείται η πράξις, και αν ακόμη δεν ακολουθεί η διδασκαλία, είναι αρκετόν να διδάξουν τα έργα λαμπρότερα από την φωνήν εκείνους που μας παρακολουθούν. Αυτό λοιπόν ας επιζητούμεν, παντού να διδάσκωμεν πρώτα με τα έργα μας και ύστερα με τα λόγια, δια να μην ακούσωμεν και ημείς από τον Παύλον, "Συ που διδάσκεις άλλον, τον εαυτό σου δεν διδάσκεις;" (Ρωμ. β 21).

Και όταν θέλωμεν να συμβουλεύσωμεν κάποιον, δια να επιτύχει κάτι αναγκαίον, προηγουμένως ας προσπαθούμεν να επιτύχωμεν ημείς αυτό, ώστε να διδάσκωμεν με μεγαλυτέραν παρρησίαν και κάθε μας μέριμνα ας αποβλέπει εις την σωτηρίαν της ψυχής και αφού ημπορέσωμεν να χαλιναγωγήσωμεν τας σαρκικάς ορμάς, να επιδείξωμεν την αληθινή νηστεία, εννοώ βεβαίως την αποχή από τα κακά, διότι αυτό είναι νηστεία.

Διότι και η αποχή από τα φαγητά δια τούτο έχει ορισθεί, δια να χαλιναγωγήσει την δύναμη της σάρκας και να καταστήσει ευπειθή τον ίππον των επιθυμιών μας. 


Εκείνος που νηστεύει πρέπει περισσότερο από όλους να χαλιναγωγεί τον θυμόν, να διδάσκει την επιείκειαν και την πραότητα, να έχει συντετριμμένη την καρδίαν, να απομακρύνει τας σκέψεις των νοητών επιθυμιών, έχων υπ' όψιν του τον άγρυπνον εκείνον οφθαλμόν και το αδέκαστον δικαστήριον, πρέπει να γίνεται ανώτερος από τα χρήματα, να επιδεικνύει με μεγάλη γενναιοδωρία την ελεημοσύνη και να εκδιώκει από την ψυχή του κάθε κακία προς τον πλησίον.



Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος